تاریخچه گل محمدی


تاریخچه گل محمدی

مقدمه 

گل محمدی عموماً به عنوان رز داماسک یا به عبارت ساده تر به عنوان داماسک شناخته می شود که هیبریدی ازRosa gallica وRosa moschata می باشد. از زمانهای بسیار دور تا به امروز، گل محمدی به عنوان گلی اغوا کننده، سمبل عشق، خلوص، الهام، زیبایی، فداکاری، دلسوزی، ایمان، امید، معنویت و نفسانیت شناخته شده است. یونانی ها گل محمدی را به عنوان الهه عشق و زیبایی ستایش میکردند. سافو شاعر یونانی گل محمدی را ملکه گل ها نامیده است. رایحه آن، مست کننده، ملایم و بسیار فرح بخش است. عرب ها گل محمدی را نماد رسیدن به حد اعلای معنویت می دانند. رومیان مصریان گلبرگ های گل محمدی را در مراسم ازدواج پخش می کردند تا شادی و نشاط ایجاد شود.

                                                    

گل محمدی به عنوان گل ملی مردم ایران، دارای تاریخچه ای کهن است که استفاده از آن به حداقل 1500 سال قبل برمی گردد. شهرت گل محمدی تنها به خاطر اثرات درمانی آن نیست و یک ارتباط عمیق قلبی بین مردم ایران و گل محمدی وجود دارد که ناشی از باورها و اعتقادات مذهبی خاصی است که در مورد آن وجود دارد، ایرانیان آن را گل حضرت محمد می دانند، زیرا رایحه و بوی آن یادآور پیامبرشان حضرت محمد (ص) می باشد. 

فسیل هایی از گل محمدی در آمریکا وجود دارد که مربوط به 30 میلیون سال قبل است. همچنین فسیل هایی در اروپا و آسیا وجود دارد که به دوره میوسن، 26-7 میلیون سال قبل بر می گردد. گفته می شود پرورش گلمحمدی از سه کشور ایران، عراق و چین منشاء می گیرد. قدمت باغ های گلمحمدی در چین به 2700 سال قبل از میلاد مسیح و به امپراطوری پکن نسبت داده می شود. یکی دیگر از قدیمی ترین مستندات به 2200 سال قبل از میلاد مسیح به سومریان و به کورش دوم در قرن ششم قبل از میلاد مسیح برمی گردد که گل محمدی را نماد رسمی پادشاه بزرگ کوروش دوم می نامند. همچنین مدارکی پیرامون گلمحمدی در دست نوشته های مصر وجود دارد. رومیها به افراط از گلمحمدی استفاده می کردند و داستانهایی از عیاشی در گلبرگهای گلمحمدی در مهمانیهایشان وجود دارد. در یک شعر رومی، شاعر از کاشت گلمحمدی بجای کشت غلات و باغهای میوه به عنوان غذای ضروری مردم شکایت دارد و کاشت گلمحمدی را اقتصادیتر توصیف می کند.

اما مدارک مستدلتر منشاء گلمحمدی را آسیای میانه و ایران قدیم می دانند، از این نظر تاریخی و جغرافیایی منشاء گلمحمدی ایران قدیم است که بعد ها از ایران به اروپا و آفریقای شمالی انتقال داده شد. سه داستان در ارتباط با انتقال گلمحمدی از ایران به اروپا وجود دارد. یک داستان می گوید که گلمحمدی از ایران توسط "کروسا رابرت دی بری" در فاصله سالهای 1254 تا 1276 میلادی از طریق داماسکوس به اروپا آورده شد و نام داماسکوس یا دمشق شهر مهمی در این ناحیه بوده است، که در این انتقال نقش داشته است. داستان دیگری می گوید رومی ها گلمحمدی را از ایران به انگلستان آوردند و سومین داستان پزشک هنری هشتم را مسئول انتقال گل محمدی به انگلستان می داندو معتقدند این پزشک یک شاخه گلمحمدی را در سال 1540 به هنری هشتم هدیه داد.

آنچه در این داستان مهم است این است که ایران خاستگاه گلمحمدی است، بطوری که شواهد تاریخی نشان می دهد در عهد ملکشاه سلجوقی نماینده یکی از اتابکان روم شرقی از دامنه های کوه قمصر مقدار گلمحمدی خودرو را با خود به شهر دمشق که آن روزها داماسکوس نامیده می شد انتقال و در انجا پرورش داد و در طول زمان، گلمحمدی از سوریه به کشورهای اروپایی منتقل گردید. سوریه یا داماسکوس به عنوان شهری که در انتقال گلمحمدی از ایران به اروپا نقش داشته است، در نامگذاری گلمحمدی به نام رزا داماسنا موثر بوده است.   

 

برگرفته از کتاب گل محمدی و اثرات درمانی آن
انتشارات سفیر اردهال

نویسنده: خانم دکتر محدثه محبوبی

شرکت طبیب دارو                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             

برچسب ها:
1400/03/20
دیدگاه شما
برای ارسال دیدگاه کلیک کنید